التَّفْسِيرُ المُيَسَّرُ: Arabic: تفسير المیسر; [King Fahad Quran Complex]
عربى - التفسير الميسر : إنما يصدق بآيات القرآن ويعمل بها الذين إذا وُعِظوا بها أو تُليت عليهم سجدوا لربهم خاشعين مطيعين، وسبَّحوا الله في سجودهم بحمده، وهم لا يستكبرون عن السجود والتسبيح له، وعبادته وحده لا شريك له.
لما ذكر تعالى الكافرين بآياته، وما أعد لهم من العذاب، ذكر المؤمنين بها، ووصفهم، وما أعد لهم من الثواب، فقال: { إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا }[أي] إيمانًا حقيقيًا، من يوجد منه شواهد الإيمان، وهم: { الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا } بآيات ربهم فتليت عليهم آيات القرآن، وأتتهم النصائح على أيدي رسل اللّه، ودُعُوا إلى التذكر، سمعوها فقبلوها، وانقادوا، و { خَرُّوا سُجَّدًا } أي: خاضعين لها، خضوع ذكر للّه، وفرح بمعرفته.
{ وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ } لا بقلوبهم، ولا بأبدانهم، فيمتنعون من الانقياد لها، بل متواضعون لها، قد تلقوها بالقبول، والتسليم، وقابلوها بالانشراح والتسليم، وتوصلوا بها إلى مرضاة الرب الرحيم، واهتدوا بها إلى الصراط المستقيم.
ثم تترك السورة الكريمة هؤلاء المجرمين يذوقون العذاب ، وتنتقل إلى الحديث عن مشهد آخر ، عن مشهد يشرح النفوس ، ويبهج القلوب ، إنه مشهد المؤمنين الصادقين ، وما أعد الله - تعالى - من ثواب قال - تعالى - : ( إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا . . . بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ) .
أى : ( إِنَّمَا يُؤْمِنُ ) ويصدق ( بِآيَاتِنَا ) الدالة على قدرتنا ووحدانيتنا ، أصحاب النفوس النقية الصافية ، الذين إذ ذكروا بها ، أى : بهذه الآيات .
( خَرُّواْ سُجَّداً ) لله - تعالى - من غير تردد ( وَسَبَّحُواْ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ ) أى : ونزهوه عن كل ما لا يليق به - عز وجل -
( وَهُمْ لاَ يَسْتَكْبِرُونَ ) عن طاعته - سبحانه - ، وعن الانقياد لأمره ونهيه .
قوله - عز وجل - : ( إنما يؤمن بآياتنا الذين إذا ذكروا بها ) وعظوا بها ( خروا سجدا ) سقطوا على وجوههم ساجدين ( وسبحوا بحمد ربهم ) قيل : صلوا بأمر ربهم . وقيل : قالوا سبحان الله وبحمده ( وهم لا يستكبرون ) عن الإيمان والسجود له . )
ابن كثير : إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ ۩
يقول تعالى : ( إنما يؤمن بآياتنا ) أي : إنما يصدق بها ( الذين إذا ذكروا بها خروا سجدا ) أي : استمعوا لها وأطاعوها قولا وفعلا ( وسبحوا بحمد ربهم وهم لا يستكبرون )[ أي ] عن اتباعها والانقياد لها ، كما يفعله الجهلة من الكفرة الفجرة ، [ وقد ] قال الله تعالى : ( إن الذين يستكبرون عن عبادتي سيدخلون جهنم داخرين )[ غافر : 60 ] .
قوله تعالى : إنما يؤمن بآياتنا الذين إذا ذكروا بها خروا سجدا وسبحوا بحمد ربهم وهم لا يستكبرون .
هذه تسلية للنبي صلى الله عليه وسلم ; أي أنهم لإلفهم الكفر لا يؤمنون بك ; إنما يؤمن بك وبالقرآن المتدبرون له والمتعظون به ، وهم الذين إذا قرئ عليهم القرآن خروا سجدا قال ابن عباس : ركعا . قال المهدوي : وهذا على مذهب من يرى الركوع عند قراءة السجدة ; واستدل بقوله تبارك وتعالى : وخر راكعا وأناب . وقيل : المراد به السجود ، وعليه أكثر العلماء ; أي خروا سجدا لله تعالى على وجوههم تعظيما لآياته وخوفا من سطوته وعذابه . وسبحوا بحمد ربهم أي خلطوا التسبيح بالحمد ; أي نزهوه وحمدوه ; فقالوا في سجودهم : سبحان الله وبحمده ، سبحان ربي الأعلى وبحمده ; أي تنزيها لله تعالى عن قول المشركين . وقال سفيان : وسبحوا بحمد ربهم أي صلوا حمدا لربهم . وهم لا يستكبرون عن عبادته ; قاله يحيى بن سلام . النقاش : لا يستكبرون كما استكبر أهل مكة عن السجود .
القول في تأويل قوله تعالى : إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ (15)
يقول تعالى ذكره: ما يصدق بحججنا وآيات كتابنا إلا القوم الذين إذا ذكروا بها ووعظوا(خَرّوا) لله (سجدا) لوجوههم، تذلُّلا له، واستكانة لعظمته، وإقرارا له بالعبوديَّة (وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ ربِّهِمْ) يقول: وسبحوا الله في سجودهم بحمده، فيبرئونه مما يصفه أهل الكفر به، ويضيفون إليه من الصاحبة والأولاد والشركاء والأنداد (وهم لا يستكبرون) يقول: يفعلون ذلك، وهم لا يستكبرون عن السجود له والتسبيح، لا يستنكفون عن التذلُّل له والاستكانة. وقيل: إن هذه الآية نـزلت على رسول الله صلى الله عليه وسلم؛ لأن قوما من المنافقين كانوا يخرجون من المسجد إذا أقيمت الصلاة، ذُكر ذلك عن حجاج، عن ابن جُرَيج.
إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآَيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ (15 استئناف ناشىء عن قوله { أم يقولون افتراه الآية }[ السجدة : 3 ] ، تفرغ المقام له بعد أن أنحى بالتقريع والوعيد للكافرين على كفرهم بلقاء الله ، بما أفادت اسمية جملة { بل هم بلقاء ربهم كافرون }[ السجدة : 10 ] من أنهم ثابتون على الكفر بلقاء الله دائمون عليه ، وهو مما أنذرتهم به آيات القرآن ، فالتكذيب بلقاء الله تكذيب بما جاء به القرآن فهم لا يؤمنون ، وإنما يؤمن بآيات الله الذين ذُكرت أوصافهم هنا .
والمراد بالآيات هنا آيات القرآن بقرينة قوله { الذين إذا ذُكِّروا بها } بتشديد الكاف ، أي أعيد ذكرها عليهم وتكررت تلاوتها على مسامِعهم .
ومفاد { إنما } قصر إضافي ، أي يؤمن بآيات الله الذين إذا ذكروا بها تذكيراً بما سبق لهم سماعه لم يتريّثوا عن إظهار الخضوع لله دون الذين قالوا { أإذَا ضَلَلْنَا فِي الأرض إنَّا لفي خلق جديد }[ السجدة : 10 ] ، وهذا تأييس للنبيء صلى الله عليه وسلم من إيمانهم ، وتعريض بهم بأنهم لا ينفعون المسلمين بإيمانهم ولا يغيظونهم بالتصلب في الكفر .
وأوثرت صيغة المضارع في { إنما يؤمن } لما تشعر به من أنهم يتجدّدون في الإيمان ويزدادون يقيناً وقتاً فوقتاً ، كما تقدم في قوله تعالى : { الله يستهزىء بهم } في سورة البقرة ( 15 ) ، وإلاَّ فإن المؤمنين قد حصل إيمانهم فيما مضى ففعل المضي آثرُ بحكاية حالهم في الكلام المتداوَل لولا هذه الخصوصية ، ولهذا عُرِّفوا بالموصولية والصلةِ الدالّ معناها على أنهم راسخون في الإيمان ، فعبر عن إبلاغهم آيات القرآن وتلاوتها على أسماعهم بالتذكير المقتضي أن ما تتضمنه الآيات حقائق مقررة عندهم لا يُفادون بها فائدة لم تكن حاصلة في نفوسهم ولكنها تكسبهم تذكيراً { فإن الذكرى تنفع المؤمنين }[ الذاريات : 55 ] . وهذه الصفة التي تضمنتها الصلة هي حالهم التي عُرفوا بها لقوة إيمانهم وتميزوا بها عن الذين كفروا ، وليست تقتضي أن من لم يسْجدوا عند سماع الآيات ولم يسبّحوا بحمد ربّهم من المؤمنين ليسوا ممّن يؤمنون ، ولكن هذه حالة أكمل الإيمان وهي حالة المؤمنين مع النبي صلى الله عليه وسلم يومئذ عرفوا بها ، وهذا كما تقول للسائل عن علماء البلد : هم الذين يلبسون عمائم صفتها كذا . جاء في ترجمة مالك بن أنس أنه ما أفتى حتى أجازه سبعون محنَّكاً ، أي عالماً يجعل شُقة من عمامته تحت حنكه وهي لبسة أهل الفقه والحديث . قال مالك رحمه الله : قلت لأُمي : أذهبُ فأكتبُ العلم ، فقالت : تعالَ فالبسْ ثياب العلم . فألبستني ثياباً مشمّرة ووضعت الطويلة على رأسي وعممتني فوقها . والخرور : الهُوِيّ من علوّ إلى سفل .
والسجود : وضع الجبهة على الأرض إرادة التعظيم والخضوع .
وانتصب { سُجداً } على الحال المبينة للقصد من { خرُّوا ، } أي : سجداً لله وشكراً له على ما حبَاهم به من العلم والإيمان كما دل عليه قرنه بقوله { وسبَّحوا بحمد ربهم .
}
والباء فيه للملابسة وتقدم في سورة الإسراء ( 107 ) : { إن الذين أوتوا العلم مِن قبله إذا يُتلى عليهم يخرّون للأذقان سجداً } ودلّت الجملة الشرطية على اتصال تعلق حصول الجواب بحصول الشرط وتلازمهما . وجيء في نفي التكبر عنهم بالمسند الفعلي لإفادة اختصاصهم بذلك ، أي دون المشركين الذين كان الكبر خلقهم فهم لا يرضون لأنفسهم بالانقياد للنبيء منهم وقالوا : { لولا أنزل علينا الملائكة أو نرى ربّنا لقد استكبروا في أنفسهم وعتوا عتواً كبيراً }[ الفرقان : 21 ] .
وقوله تعالى : { وهم لا يستكبرون } موضع سجدة من سجدات تلاوة القرآن رجاء أن يكون التالي من أولئك الذين أثنى الله عليهم بأنهم إذا ذُكِّروا بآيات الله سجدوا ، فالقارىء يقتدي بهم .
«إِنَّما» كافة ومكفوفة «يُؤْمِنُ» مضارع مرفوع «بِآياتِنَا» متعلقان بالفعل «الَّذِينَ» فاعل والجملة مستأنفة لا محل لها «إِذا» ظرفية شرطية غير جازمة «ذُكِّرُوا» ماض مبني للمجهول والواو نائب فاعل «بِها» متعلقان بالفعل والجملة في محل جر بالإضافة. «خَرُّوا» ماض وفاعله والجملة جواب الشرط لا محل لها «سُجَّداً» حال «وَسَبَّحُوا» معطوف على خروا «بِحَمْدِ» متعلقان بالفعل «رَبِّهِمْ» مضاف إليه «وَهُمْ» الواو حالية وهم مبتدأ «لا» نافية «يَسْتَكْبِرُونَ» مضارع مرفوع والواو فاعله والجملة الفعلية خبر هم والجملة الاسمية حال.
Kur'an-ı Kerim metninin Türkçe Transkripsiyonu - Turkish Transcription of the Holy Quran - النسخ التركي للقرآن الكريم İnnemâ yu/minu bi-âyâtinâ-lleżîne iżâ żukkirû bihâ ḣarrû succeden vesebbehû bihamdi rabbihim vehum lâ yestekbirûn(e)
Turkish translation of Diyanet Vakfı Meali - Diyanet Vakfı Meali الترجمة التركية Bizim âyetlerimize ancak o kimseler inanırlar ki, bunlarla kendilerine öğüt verildiğinde, büyüklük taslamadan secdeye kapanırlar ve Rablerini hamd ile tesbih ederler.
Turkish translation of Diyanet İşleri Meali (Eski) - Diyanet İşleri Meali (Eski) الترجمة التركية 15,16. Ayetlerimize ancak, kendilerine hatırlatıldığı zaman secdeye kapananlar, büyüklük taslamayarak Rablerini överek yüceltenler, vücudlarını yataklardan uzak tutup korkarak ve umarak Rablerine yalvaranlar ve verdiğimiz rızıklardan sarfedenler inanır.
Turkish translation of Diyanet İşleri Meali (Yeni) - Diyanet İşleri Meali (Yeni) الترجمة التركية Bizim âyetlerimize ancak, kendilerine bu âyetlerle öğüt verildiği zaman secdeye kapanan, kibirlenmeksizin Rablerine hamd ederek tespih edenler inanırlar.
Kur'an-ı Kerim Tefsiri » (Kur'an Yolu) Meal ve Tefsir »
Âyetlerimize yürekten inananlar ancak o kimselerdir ki, bunlarla kendilerine öğüt verildiğinde büyüklük taslamadan secdeye kapanırlar ve rablerini hamd ile tesbih ederler.
﴾16﴿
Korku ve ümit içinde rablerine ibadet ve dua etmek üzere vücutları yatak görmez, kendilerine verdiğimiz rızıktan da Allah için harcarlar.
﴾17﴿
Yaptıklarına karşılık olarak onlar için ne mutluluklar saklandığını hiç kimse bilemez.
﴾18﴿
İman etmiş kimse günaha batmış kimse gibi olur mu? Bunlar elbette eşit değildirler.
﴾19﴿
İman edip dünya ve âhirete yararlı işler yapanlara, yapmış olduklarına karşılık, hazır olarak onları bekleyen, huzur içinde kalacakları cennetler vardır.
Tefsir (Kur'an Yolu)
İnkârcıların hakikatleri açık seçik gördükten sonra “Artık kesin olarak inandık” diyeceklerini, ama bunun Allah katında bir değer taşımayacağını bildiren âyetleri takiben, kimlerin gerçek mânada iman etmiş sayılacakları açıklanmakta, bu kapsamdakilerin övgüye lâyık hallerinden ve kendileri için hazırlanan nimetlerin eşsizliğinden söz edilmektedir. Buna göre gerçek müminler Allah’ın âyetlerine sırf O’nun katından gelmiş olduğu için teslimiyet gösterenlerdir. Müminlerin övgüyle anılan özelliklerinin başında kibirden uzak olmaları, Allah’ın âyetlerine derin bir saygı duymaları ve rablerini hamd ile tesbih etmeleri gelmektedir. Bu da kişinin ancak, kendisi için en büyük değerin yüce yaratıcıya kul olma idrakinde yattığını anlaması halinde evrendeki yerini iyi belirleyebileceğini ve insana yaraşır bir hayat sürmeyi başarabileceğini göstermektedir.
İbn Âşûr, burada müminlerin Allah’ın âyetleri hatırlatıldığında hemen secdeye kapanmalarından ve rablerini hamd ile tesbih etmelerinden söz edilmesinin, imanın en üst düzeyinde bulunanları ve Resûlullah’ın ashabının o gün bilinen bir durumunu anlatmak üzere yapılmış bir tasvir olduğunu, dolayısıyla bu nitelikleri taşımayanların gerçek mânada iman etmiş sayılmayacakları gibi bir anlam çıkarılamayacağını belirtir (XXI, 227-228). Secdeye kapanmanın tam teslimiyetin ve kulun mâbuduna olan derin saygısının sembolü olduğu ve âyette büyüklük taslamamaya özel vurgu yapıldığı dikkate alındığında, kanaatimizce, o dönem için dahi lafzî bir yoruma gitmeksizin, burada Allah’a gayb yoluyla iman etme, kulluk tevazuu ve bilinci içinde O’na gönülden teslimiyet ve saygı göstermenin övüldüğü anlamı öne çıkarılabilir.
Âyetin, “Vücutları yatak görmez” diye çevrilen kısmını lafzan “Yanları yataklardan ayrı kalır, uzak durur” şeklinde tercüme etmek mümkündür. Tefsirlerde, burada övgüyle sözü edilen müminlerin Allah’ı anmak, O’na yalvarmak, ibadet etmek ve özellikle nâfile namaz kılmak için gece uykularını terketmelerinin kastedildiği yorumuna ağırlık verildiği ve değişik gece namazı türlerinin zikredildiği görülmektedir (bk. Taberî, XXI, 99-102; Râzî, XXV, 180; Şevkânî, IV, 291). Burada daima Allah’ı anan ve O’nu asla dilinden, gönlünden uzak tutmayan müminlerin kastedildiği yorumunu yapanlar da olmuştur (Taberî, XXI, 101). Âyette geçen korku ve ümit, bir taraftan Allah’ın azabına uğramaktan endişe duyarken diğer taraftan da O’nun rahmetinden ümit kesmemek şeklinde açıklanır. Müminin hayata ve geleceğe bakışı konusunda dengeli olmayı öğütleyen bu içerikteki âyet ve hadislerden hareketle İslâm âlimleri havf ve recâ terimlerini geliştirmişlerdir. Özellikle tasavvufta bu terimler üzerinde geniş bir biçimde durulmuştur (bu konuda bk. Hicr 15/49-50).
15-16. âyetlerde müminlerin övgüyle anılan özelliklerinin başında kişinin rabbine mutlak saygı ve teslimiyet içinde bulunması gelmektedir. Böyle bir imanın davranışlara yansıması da iki yönlü olmaktadır. Bu tezahürün psikolojik yönü, insanın kendisini sürekli kontrol altında tutabilmesi, ne kadar geniş imkânlar içinde veya ne büyük mahrumiyetlerle karşı karşıya olursa olsun kendisini olayların akışına bırakıvermemesi, özellikle ibadet ve duadan güç alarak bir irade sınavı içinde olduğunun bilincini koruması; sosyal yönü de, kişinin içinde yaşadığı sosyal ortamı ve başkalarına karşı ödevlerini görmezden gelmemesi şeklinde ifade edilebilir ki, âyette “Kendilerine verdiğimiz rızıktan da Allah için harcarlar” buyurularak bu hususa dikkat çekilmiştir (infak hakkında bk. Bakara 2/245, 254, 261).
Dünya hayatını insana yaraşır biçimde değerlendirebilenlerin âhiretteki en büyük ödülleri Allah’ın kendilerinden hoşnut olduğunu öğrenmeleri olacaktır. Dünyadaki güzel davranışları karşılığında orada verilecek nimetlerin bu hayattaki tasavvurlara sığmayacağı birçok âyet ve hadisten anlaşılmaktadır. Resûl-i Ekrem Cenâb-ı Allah’ın, “Ben sâlih kullarım için hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın işitmediği ve hiçbir beşerin hayal edemeyeceği şeyler hazırladım” buyurduğunu ifade ettikten sonra Secde sûresinin 17. âyetini okumuştur (Buhârî, “Tefsîr”, 32/1). 19. âyette geçen cennetü’l-me’vâ tamlamasını bazı âlimler müstakil bir isim olarak düşünmüşlerdir; bu anlayışa göre tamlamayı “Me’vâ cenneti” şeklinde ve bir özel isim tarzında çevirmek gerekir. Fakat hâkim kanaate göre burada geçen “sığınılacak, barınılacak yer” anlamındaki me’vâ kelimesi cenneti nitelemektedir (Bekir Topaloğlu, “Cennet”, DİA, VII, 376); bu sebeple, belirtilen tamlama, meâlinde “huzur içinde kalacakları cennetler” şeklinde çevrilmiştir.
İnsanların dinden bağımsız değer ölçüleri dinî-ilâhî olanlarla örtüşmeyebilir. 18. âyette mümin ile inanmayanların veya günaha batmış bulunanların aynı değerde olmadıkları ortaya konmakta; takip eden âyetlerde de bu değer farkının âhiretteki yansıması açıklanmaktadır.
Kaynak :Kur'an Yolu Tefsiri Cilt: 4 Sayfa: 355-357
Kur'an Yolu
Türkçe Meal ve
Tefsir
Ayet
Bizim
âyetlerimize ancak, kendilerine bu âyetlerle öğüt verildiği zaman secdeye
kapanan, kibirlenmeksizin Rablerine hamd ederek tespih edenler inanırlar.
Onlar, korkarak ve ümid ederek Rablerine ibadet etmek için yataklarından
kalkarlar. Kendilerine rızık olarak verdiğimiz şeylerden de Allah için
harcarlar. Hiç kimse, yapmakta olduklarına karşılık olarak, onlar için
saklanan
göz
aydınlıklarını bilemez. Hiç mü'min fasık gibi olur mu? Bunlar (elbette) eşit
olmazlar. İman edip salih amel işleyenlere gelince, onlar için, yapmakta
olduklarına karşılık bir mükafat olarak Me'vâ cennetleri vardır.
﴾15-19﴿
Tefsir
İnkârcıların
hakikatleri açık seçik gördükten sonra “Artık kesin olarak inandık”
diyeceklerini, ama bunun Allah katında bir değer taşımayacağını bildiren
âyetleri takiben, kimlerin gerçek mânada iman etmiş sayılacakları
açıklanmakta, bu kapsamdakilerin övgüye lâyık hallerinden ve kendileri için
hazırlanan nimetlerin eşsizliğinden söz edilmektedir. Buna göre gerçek
müminler Allah’ın âyetlerine sırf O’nun katından gelmiş olduğu için
teslimiyet gösterenlerdir. Müminlerin övgüyle anılan özelliklerinin başında
kibirden uzak olmaları, Allah’ın âyetlerine derin bir saygı duymaları ve
rablerini hamd ile tesbih etmeleri gelmektedir. Bu da kişinin ancak, kendisi
için en büyük değerin yüce yaratıcıya kul olma idrakinde yattığını anlaması
halinde evrendeki yerini iyi belirleyebileceğini ve insana yaraşır bir hayat
sürmeyi başarabileceğini göstermektedir. İbn Aşûr, burada müminlerin
Allah’ın âyetleri hatırlatıldığında hemen secdeye kapanmalarından ve
rablerini hamd ile tesbih etmelerinden söz edilmesinin, imanın en üst
düzeyinde bulunanları ve Resûlullah’ın ashabının o gün bilinen bir durumunu
anlatmak üzere yapılmış bir tasvir olduğunu, dolayısıyla bu nitelikleri
taşımayanların gerçek mânada iman etmiş sayılmayacakları gibi bir anlam
çıkarılamayacağını belirtir (XXI, 227-228). Secdeye kapanmanın tam
teslimiyetin ve kulun mâbuduna olan derin saygısının sembolü olduğu ve
âyette büyüklük taslamamaya özel vurgu yapıldığı dikkate alındığında,
kanaatimizce, o dönem için dahi lafzî bir yoruma gitmeksizin, burada Allah’a
gayb yoluyla iman etme, kulluk tevazuu ve bilinci içinde O’na gönülden
teslimiyet ve saygı göstermenin övüldüğü anlamı öne çıkarılabilir. Ayetin,
“Vücutları yatak görmez” diye
çevrilen kısmını
lafzan “Yanları yataklardan ayrı kalır, uzak durur” şeklinde tercüme etmek
mümkündür. Tefsirlerde, burada övgüyle sözü edilen müminlerin Allah’ı anmak,
O’na yalvarmak, ibadet etmek ve özellikle nâfile namaz kılmak için gece
uykularını terketmelerinin kastedildiği yorumuna ağırlık verildiği ve
değişik gece namazı türlerinin zikredildiği görülmektedir (bk. Taberî, XXI,
99-102; Râzî, XXV, 180; Şevkânî, IV, 291). Burada daima Allah’ı anan ve O’nu
asla dilinden, gönlünden uzak tutmayan müminlerin kastedildiği yorumunu
yapanlar da olmuştur (Taberî, XXI, 101). Ayette geçen korku ve ümit, bir
taraftan Allah’ın azabına uğramaktan endişe duyarken diğer taraftan da O’nun
rahmetinden ümit kesmemek şeklinde açıklanır. Müminin hayata ve geleceğe
bakışı konusunda dengeli olmayı öğütleyen bu içerikteki âyet ve hadislerden
hareketle İslâm âlimleri havf ve recâ terimlerini geliştirmişlerdir.
Özellikle tasavvufta bu terimler üzerinde geniş bir biçimde durulmuştur (bu
konuda bk. Hicr 15/49-50). 15-16. âyetlerde müminlerin övgüyle anılan
özelliklerinin başında kişinin rabbine mutlak saygı ve teslimiyet içinde
bulunması gelmektedir. Böyle bir imanın davranışlara yansıması da iki yönlü
olmaktadır. Bu tezahürün psikolojik yönü, insanın kendisini sürekli kontrol
altında tutabilmesi, ne kadar geniş imkânlar içinde veya ne büyük
mahrumiyetlerle karşı karşıya olursa olsun kendisini olayların akışına
bırakıvermemesi, özellikle ibadet ve duadan güç alarak bir irade sınavı
içinde olduğunun bilincini koruması; sosyal yönü de, kişinin içinde yaşadığı
sosyal ortamı ve başkalarına karşı ödevlerini görmezden gelmemesi şeklinde
ifade edilebilir ki, âyette “Kendilerine verdiğimiz rızıktan da Allah için
harcarlar” buyurularak bu hususa dikkat çekilmiştir (infak hakkında bk.
Bakara 2/245, 254, 261). Dünya hayatını insana yaraşır biçimde
değerlendirebilenlerin âhiretteki en büyük ödülleri Allah’ın kendilerinden
hoşnut olduğunu öğrenmeleri olacaktır. Dünyadaki güzel davranışları
karşılığında orada verilecek nimetlerin bu hayattaki tasavvurlara
sığmayacağı
birçok âyet ve hadisten anlaşılmaktadır. Resûl-i Ekrem Cenâb-ı Allah’ın,
“Ben sâlih kullarım için hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın işitmediği
ve hiçbir beşerin hayal edemeyeceği şeyler hazırladım” buyurduğunu ifade
ettikten sonra Secde sûresinin
âyetini
okumuştur (Buhârî, “Tefsîr”, 32/1). 19. âyette geçen cennetü’l-me’vâ
tamlamasını bazı âlimler müstakil bir isim olarak düşünmüşlerdir; bu
anlayışa göre tamlamayı “Me’vâ cenneti” şeklinde ve bir özel isim tarzında
çevirmek gerekir. Fakat hâkim kanaate göre burada geçen “sığınılacak,
barınılacak yer” anlamındaki me’vâ kelimesi cenneti nitelemektedir (Bekir
Topaloğlu, “Cennet”, DİA, VII, 376); bu sebeple, belirtilen tamlama,
meâlinde “huzur içinde kalacakları cennetler” şeklinde çevrilmiştir.
İnsanların dinden bağımsız değer ölçüleri dinî-ilâhî olanlarla
örtüşmeyebilir. 18. âyette mümin ile inanmayanların veya günaha batmış
bulunanların aynı değerde olmadıkları ortaya konmakta; takip eden âyetlerde
de bu değer farkının âhiretteki yansıması açıklanmaktadır.
Kur'an-ı Kerim'in İngilizcesi Cevriyazımı - English (Transliteration) of the Holy Quran - اللغة الإنجليزية (الترجمة الصوتية) للقرآن الكريم Innama yu'minu bi-ayatinaallatheena itha thukkiroo bihakharroo sujjadan wasabbahoo bihamdi rabbihim wahumla yastakbiroon
İngilizce Sahih Uluslararası Dil - English Sahih International Language - صحيح اللغة الإنجليزية العالمية Only those believe in Our verses who, when they are reminded by them, fall down in prostration and exalt [Allah] with praise of their Lord, and they are not arrogant.
İngilizce (Yousif Ali) - English (Yousif Ali) - اللغة الإنجليزية (يوسف علي) Only those believe in Our Signs, who, when they are recited to them, fall down in prostration, and celebrate the praises of their Lord, nor are they (ever) puffed up with pride.
İngilizce (Muhammad Marmaduke Pickthall) - English (Muhammad Marmaduke Pickthall) - اللغة الإنجليزية (محمد مرمدوق بيكثال) Only those believe in Our revelations who, when they are reminded of them, fall down prostrate and hymn the praise of their Lord, and they are not scornful,
(32:15) None believes in Our Signs except those who, when they are given good counsel through Our verses, fall down prostrate and celebrate the praise of their Lord and do not wax proud. *26
*26) In other words, they do not regard it as below their dignity to give up their false notions and believe in Allah's Revelations and adopt His service and obedience.Their conceit dces not hinder them from accepting the truth and obeying their Lord.
Kurdish: تهفسیری ئاسان; [Burhan Muhammad-Amin]
كوردى - برهان محمد أمين : بهڕاستی تهنها ئهوانه بڕوا به ئایهتهکانی ئێمه دههێنن کاتێك یاداوهری دهکرێن پێی خێرا سوژده دهبهن تهسبیحات و سوپاسگوزاری پهروهردگاریان دهکهن له کاتێکدا ئهوانه به هیچ شێوهیهك فیزیان نیه و خۆیان بهگهوره نازانن
Urdu: جالندہری; [Fateh Muhammad Jalandhry]
اردو - جالندربرى : ہماری ایتوں پر تو وہی لوگ ایمان لاتے ہیں کہ جب ان کو ان سے نصیحت کی جاتی ہے تو سجدے میں گرپڑتے اور اپنے پروردگار کی تعریف کے ساتھ تسبیح کرتے ہیں اور غرور نہیں کرتے
Persian: آیتی; [AbdolMohammad Ayati]
فارسى - آیتی : تنها كسانى به آيات ما ايمان آوردهاند كه چون آيات ما را بشنوند به سجده بيفتند و پروردگارشان را به پاكى بستايند و سركشى نكنند.
Français - Hamidullah : Seuls croient en Nos versets ceux qui lorsqu'on les leur rappelle tombent prosternés et par des louanges à leur Seigneur célèbrent Sa gloire et ne s'enflent pas d'orgueil
German: Bubenheim & Elyas; [A. S. F. Bubenheim and N. Elyas]
Deutsch - Bubenheim & Elyas : Nur diejenigen glauben an Unsere Zeichen die wenn sie damit ermahnt werden ehrerbietig niederfallen und ihren Herrn lobpreisen und sich nicht hochmütig verhalten
Spanish: Cortes; [Julio Cortes ]
Spanish - Cortes : Sólo creen en Nuestras aleyas quienes al ser amonestados con ellas caen al suelo en adoración y glorifican a su Señor sin mostrarse altivos
Portuguese: El-Hayek; [Samir El-Hayek ]
Português - El Hayek : Somente crêem nos Nossos versículos aqueles que quando eles lhos são recitados se prostram em adoração e celebramos louvores de seu Senhor sem contudo se ensoberbecerem
Russian: Кулиев; [Elmir Kuliev]
Россию - Кулиев : Воистину веруют в Наши знамения только те которые когда им напоминают о них падают ниц прославляют хвалой своего Господа и не проявляют высокомерия
Воистину, веруют в Наши знамения только те, которые, когда им напоминают о них, падают ниц, прославляют хвалой своего Господа и не проявляют высокомерия.
Italian: Piccardo; [Hamza Roberto Piccardo]
Italiano - Piccardo : In verità credono nei Nostri segni solo coloro che quando vengono loro rammentati si gettano in prosternazione lodano il loro Signore rendendoGli gloria e non sono tronfi di orgoglio
Bosnian: Korkut; [Besim Korkut]
Bosanski - Korkut : U Naše riječi vjeruju samo oni koji kad se njima opomenu licem na tle padaju i koji Gospodara svoga veličaju i hvale i koji se ne ohole
Swedish: Bernström; [Knut Bernström]
Swedish - Bernström : BARA DE tror på Våra budskap som när de läses högt för dem faller ned i tillbedjan och lovprisar sin Herre utan en skymt av högmod;
Indonesian: Bahasa Indonesia; [Indonesian Ministry of Religious Affairs]
Indonesia - Bahasa Indonesia : Sesungguhnya orang yang benarbenar percaya kepada ayatayat Kami adalah mereka yang apabila diperingatkan dengan ayatayat itu mereka segera bersujud seraya bertasbih dan memuji Rabbnya dan lagi pula mereka tidaklah sombong
Indonesian: Tafsir Jalalayn; [Jalal ad-Din al-Mahalli and Jalal ad-Din as-Suyuti]
(Sesungguhnya orang-orang yang beriman kepada ayat-ayat Kami) yakni Alquran (adalah orang-orang yang apabila diperingatkan) dinasihati (dengan ayat-ayat Kami mereka menyungkur sujud dan bertasbih) seraya (memuji Rabbnya) dengan mengucapkan kalimat, "Subhaanallaah wa bihamdihi"(sedangkan mereka tidak menyombongkan diri) lantaran beriman dan berlaku taat itu.
Bengali: মুহিউদ্দীন খান; [Muhiuddin Khan]
বাংলা ভাষা - মুহিউদ্দীন খান : কেবল তারাই আমার আয়াতসমূহের প্রতি ঈমান আনে যারা আয়াতসমূহ দ্বারা উপদেশপ্রাপ্ত হয়ে সেজদায় লুটিয়ে পড়ে এবং অহংকারমুক্ত হয়ে তাদের পালনকর্তার সপ্রশংস পবিত্রতা বর্ণনা করে।
Tamil: ஜான் டிரஸ்ட்; [Jan Turst Foundation]
தமிழ் - ஜான் டிரஸ்ட் : நம் வசனங்களின் மேல் நம்பிக்கை கொண்டோர் யாரென்றால் அவர்கள் அவற்றின் மூலம் நினைவூட்டப்பட்டால் அவர்கள் விழுந்து ஸுஜூது செய்தவர்களாய்த் தம் இறைவனைப் புகழ்ந்து துதிப்பார்கள்; அவர்கள் பெருமை அடிக்கவும் மாட்டார்கள்
中国语文 - Ma Jian : 信仰我的迹象的,只有那等人;别人以我的迹象劝戒他们的时候,他们便俯伏叩头并赞颂他们的那超绝万物的主,他们不敢妄自尊大,(此处叩头!)※
Malay: Basmeih; [Abdullah Muhammad Basmeih]
Melayu - Basmeih : Sesungguhnya yang sebenarbenar beriman kepada ayatayat keterangan Kami hanyalah orangorang yang apabila diberi peringatan dan pengajaran dengan ayatayat itu mereka segera merebahkan diri sambil sujud menandakan taat patuh dan menggerakkan lidah dengan bertasbih serta memuji Tuhan mereka dan mereka pula tidak bersikap sombong takbur
Somali: Abduh; [Mahmud Muhammad Abduh]
Somali - Abduh : waxaa uun rumayn aayaadkanaga kuwa marka lagu waaniyo aayadaha sujuud la dhaca kuna tasbiixsada mahadda Eebahood iyagoon is kibrinayn isla waynayn
Hausa: Gumi; [Abubakar Mahmoud Gumi]
Hausa - Gumi : Waɗanda ke ĩmãni da ãyõyinMu kawai sũ ne waɗanda idan aka karanta musu ãyõyinMu sai su fãɗi sunã mãsu sujada kuma su yi tasbĩhi game da gõde wa Ubangijinsu alhãli kuwa su bã su yin girman kai
Swahili: Al-Barwani; [Ali Muhsin Al-Barwani]
Swahili - Al-Barwani : Hakika wanao ziamini Aya zetu ni hao tu ambao wakikumbushwa hizo basi wao huanguka kusujudu na humsabihi Mola wao Mlezi kwa kumhimidi nao hawajivuni
Albanian: Efendi Nahi; [Hasan Efendi Nahi]
Shqiptar - Efendi Nahi : Ajetet Tona i besojnë vetëm ata të cilët kur të këshillohen me to bijnë në sexhde dhe të cilët e madhërojnë Zotin e tyre duke iu falenderuar Atij dhe të cilët nuk bëhen mendjemëdhenj
Malayalam: കാരകുന്ന് & എളയാവൂര്; [Muhammad Karakunnu and Vanidas Elayavoor]
Malayalam - ശൈഖ് മുഹമ്മദ് കാരകുന്ന് : നമ്മുടെ വചനങ്ങള് വഴി ഉദ്ബോധനം നല്കിയാല് സാഷ്ടാംഗ പ്രണാമമര്പ്പിക്കുന്നവരും തങ്ങളുടെ നാഥനെ വാഴ്ത്തുന്നവരും കീര്ത്തിക്കുന്നവരുംമാത്രമാണ് നമ്മുടെ വചനങ്ങളില് വിശ്വസിക്കുന്നവര്. അവരൊട്ടും അഹങ്കരിക്കുകയില്ല.
(Sesungguhnya orang-orang yang beriman kepada ayat-ayat Kami) yakni Alquran (adalah orang-orang yang apabila diperingatkan) dinasihati (dengan ayat-ayat Kami mereka menyungkur sujud dan bertasbih) seraya (memuji Rabbnya) dengan mengucapkan kalimat, "Subhaanallaah wa bihamdihi" (sedangkan mereka tidak menyombongkan diri) lantaran beriman dan berlaku taat itu.