التَّفْسِيرُ المُيَسَّرُ: Arabic: تفسير المیسر; [King Fahad Quran Complex]
عربى - التفسير الميسر : قل -أيها الرسول-: أعوذ وأعتصم برب الناس، القادر وحده على ردِّ شر الوسواس.
الْقُرْآنُ تَدَبُّرٌ وَعَمَلٌ
الْمُخْتَصَرُ فِي تَفْسِيرِ الْقُرْآنِ الْكَرِيمِ
السعدى : قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
وهذه السورة مشتملة على الاستعاذة برب الناس ومالكهم وإلههم، من الشيطان الذي هو أصل الشرور كلها ومادتها، الذي من فتنته وشره، أنه يوسوس في صدور الناس، فيحسن [لهم] الشر، ويريهم إياه في صورة حسنة، وينشط إرادتهم لفعله، ويقبح لهم الخير ويثبطهم عنه، ويريهم إياه في صورة غير صورته، وهو دائمًا بهذه الحال يوسوس ويخنس أي: يتأخر إذا ذكر العبد ربه واستعان على دفعه.
فينبغي له أن [يستعين و] يستعيذ ويعتصم بربوبية الله للناس كلهم.
وأن الخلق كلهم، داخلون تحت الربوبية والملك، فكل دابة هو آخذ بناصيتها.
وبألوهيته التي خلقهم لأجلها، فلا تتم لهم إلا بدفع شر عدوهم، الذي يريد أن يقتطعهم عنها ويحول بينهم وبينها، ويريد أن يجعلهم من حزبه ليكونوا من أصحاب السعير، والوسواس كما يكون من الجن يكون من الإنس، ولهذا قال: { مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ } .
الوسيط لطنطاوي : قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
تفسير سورة الناس
مقدمة وتمهيد
1- سورة «الناس» كان نزولها بعد سورة «الفلق» ، وتسمى سورة المعوذة الثانية، والسورتان معا تسميان بالمعوذتين، كما سبق أن أشرنا، وعدد آياتها ست آيات ...
أى : قل - أيها الرسول الكريم - أعوذ وألتجئ وأعتصم " برب الناس " أى : بمربيهم ومصلح أمورهم ، وراعى شئونهم . . إذ الرب هو الذى يقوم بتدبير أمر غيره ، وإصلاح حاله . .
البغوى : قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
مدنية
( قل أعوذ برب الناس)
ابن كثير : قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
هذه ثلاث صفات من صفات الرب عز وجل : الربوبية ، والملك ، والإلهية ؛ فهو رب كل شيء ومليكه وإلهه ، فجميع الأشياء مخلوقة له ، مملوكة عبيد له ، فأمر المستعيذ أن يتعوذ بالمتصف بهذه الصفات ، من شر الوسواس الخناس ، وهو الشيطان الموكل بالإنسان ، فإنه ما من أحد من بني آدم إلا وله قرين يزين له الفواحش ، ولا يألوه جهدا في الخبال . والمعصوم من عصم الله ، وقد ثبت في الصحيح أنه : " ما منكم من أحد إلا قد وكل به قرينة " . قالوا : وأنت يا رسول الله ؟ قال : " نعم ، إلا أن الله أعانني عليه ، فأسلم ، فلا يأمرني إلا بخير " وثبت في الصحيح ، عن أنس في قصة زيارة صفية النبي صلى الله عليه وسلم وهو معتكف ، وخروجه معها ليلا ليردها إلى منزلها ، فلقيه رجلان من الأنصار ، فلما رأيا رسول الله صلى الله عليه وسلم أسرعا ، فقال رسول الله : " على رسلكما ، إنها صفية بنت حيي " . فقالا سبحان الله يا رسول الله . فقال : " إن الشيطان يجري من ابن آدم مجرى الدم ، وإني خشيت أن يقذف في قلوبكما شيئا ، أو قال : شرا " .
وقال الحافظ أبو يعلى الموصلي : حدثنا محمد بن بحر ، حدثنا عدي بن أبي عمارة ، حدثنا زياد النميري ، عن أنس بن مالك قال : قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : " إن الشيطان واضع خطمه على قلب ابن آدم ، فإن ذكر خنس ، وإن نسي التقم قلبه ، فذلك الوسواس الخناس " غريب .
وقال الإمام أحمد : حدثنا محمد بن جعفر ، حدثنا شعبة ، عن عاصم ، سمعت أبا تميمة يحدث عن رديف رسول الله صلى الله عليه وسلم قال : عثر بالنبي صلى الله عليه وسلم حماره ، فقلت : تعس الشيطان . فقال النبي صلى الله عليه وسلم : " لا تقل : تعس الشيطان ; فإنك إذا قلت : تعس الشيطان ، تعاظم ، وقال : بقوتي صرعته ، وإذا قلت : بسم الله ، تصاغر حتى يصير مثل الذباب " .
تفرد به أحمد إسناده جيد قوي ، وفيه دلالة على أن القلب متى ذكر الله تصاغر الشيطان وغلب ، وإن لم يذكر الله تعاظم وغلب .
وقال الإمام أحمد : حدثنا أبو بكر الحنفي ، حدثنا الضحاك بن عثمان ، عن سعيد المقبري ، عن أبي هريرة قال : قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : " إن أحدكم إذا كان في المسجد ، جاءه الشيطان فأبس به كما يبس الرجل بدابته ، فإذا سكن له زنقه - أو : ألجمه " . قال أبو هريرة : وأنتم ترون ذلك ، أما المزنوق فتراه مائلا - كذا - لا يذكر الله ، وأما الملجم ففاتح فاه لا يذكر الله عز وجل . تفرد به أحمد .
القرطبى : قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
سورة الناس
مثل ( الفلق ) لأنها إحدى المعوذتين . وروى الترمذي عن عقبة بن عامر الجهني عن النبي - صلى الله عليه وسلم - : " لقد أنزل الله علي آيات لم ير مثلهن : قل أعوذ برب الناس إلى آخر السورة و قل أعوذ برب الفلق إلى آخر السورة " . وقال : هذا حديث حسن صحيح . ورواه مسلم .
بسم الله الرحمن الرحيم
قل أعوذ برب الناس
قوله تعالى : قل أعوذ برب الناس أي مالكهم ومصلح أمورهم . وإنما ذكر أنه رب الناس ، وإن كان ربا لجميع الخلق لأمرين : أحدهما : لأن الناس معظمون ؛ فأعلم بذكرهم أنه رب لهم وإن عظموا . الثاني : لأنه أمر بالاستعاذة من شرهم ، فأعلم بذكرهم أنه هو الذي يعيذ منهم .
الطبرى : قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
القول في تأويل قوله جل ثناؤه وتقدست أسماؤه: قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ (1)
يقول تعالى ذكره لنبيه محمد صلى الله عليه وسلم: قل يا محمد أستجير ( بِرَبِّ النَّاسِ * مَلِكِ النَّاسِ ) وهو ملك جميع الخلق: إنسهم وجنهم، وغير ذلك، إعلاما منه بذلك من كان يعظم الناس تعظيم المؤمنين ربهم أنه ملك من يعظمه، وأن ذلك في مُلكه وسلطانه، تجري عليه قُدرته، وأنه أولى بالتعظيم، وأحقّ بالتعبد له ممن يعظمه، ويُتعبد له، من غيره من الناس.
ابن عاشور : قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ (1) شابهت فاتحتها فاتحة سورة الفلق إلا أن سورة الفلق تعوُّذ من شرور المخلوقات من حيوان وناس ، وسورة الناس تعوّذ من شرور مخلوقات خفيّة وهي الشياطين .
والقول في الأمر بالقول ، وفي المقول ، وفي أن الخطاب للنبيء صلى الله عليه وسلم والمقصود شموله أمته ، كالقول في نظيره من سورة الفلق سواء .
وعُرِّف { رب } بإضافته إلى { الناس } دون غيرهم من المربوبين لأن الاستعاذة من شر يلقيه الشيطان في قلوب الناس فيَضِلُّون ويُضلون ، فالشر المستعاذ منه مصبه إلى الناس ، فناسب أن يُستحضر المستعاذُ إليه بعنوان أنه رب من يُلْقون الشر ومن يُلْقَى إليهم ليصرف هؤلاء ويدفع عن الآخرين كما يقال لمَولى العبد : يا مولَى فلان كُف عني عبدك .
وقد رتبت أوصاف الله بالنسبة إلى الناس ترتيباً مدرَّجاً فإن الله خالقهم ، ثم هم غير خارجين عن حكمه إذا شاء أن يتصرف في شؤونهم ، ثم زيد بياناً بوصف إلهيته لهم ليتبين أن ربوبيته لهم وحاكميته فيهم ليست كربوبية بعضهم بعضاً وحاكمية بعضهم في بعض .
وفي هذا الترتيب إشعار أيضاً بمراتب النظر في معرفة الله تعالى فإن الناظر يعلم بادىء ذي بدء بأن له رباً يسبب ما يشعُر به من وجود نفسه ، ونعمة تركيبه ، ثم يتغلغل في النظر فيَشعر بأن ربه هو المَلِكُ الحقُّ الغني عن الخلق ، ثم يعلم أنه المستحق للعبادة فهو إله الناس كلهم .
إعراب القرآن : قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
«قُلْ» أمر فاعله مستتر والجملة ابتدائية لا محل لها «أَعُوذُ» مضارع فاعله مستتر «بِرَبِّ» متعلقان بالفعل «النَّاسِ» مضاف إليه والجملة مقول القول.
Kur'an-ı Kerim metninin Türkçe Transkripsiyonu - Turkish Transcription of the Holy Quran - النسخ التركي للقرآن الكريم Kul e’ûżu birabbi-nnâs(i)
Turkish translation of Diyanet Vakfı Meali - Diyanet Vakfı Meali الترجمة التركية 1, 2, 3, 4, 5, 6. De ki: İnsanların kalplerine vesvese sokan, (insan Allah'ı andığında) pusuya çekilen cin ve insan şeytanının şerrinden insanların Rabbine, insanların Melikine (mutlak sahip ve hakimine) insanların İlâhına sığınırım!
Turkish translation of Diyanet İşleri Meali (Eski) - Diyanet İşleri Meali (Eski) الترجمة التركية 1,2,3,4,5,6. De ki: "İnsanlardan ve cinlerden ve insanların gönüllerine vesvese veren o sinsi vesvesecinin şerrinden, insanların Tanrısı, insanların Hükümranı ve insanların Rabbi olan Allah'a sığınırım."
Turkish translation of Diyanet İşleri Meali (Yeni) - Diyanet İşleri Meali (Yeni) الترجمة التركية 1,2,3,4,5,6. De ki: “Cinlerden ve insanlardan; insanların kalplerine vesvese veren sinsi vesvesecinin kötülüğünden, insanların Rabbine, insanların Melik’ine, insanların İlâh’ına sığınırım.”
Kur'an-ı Kerim Tefsiri » (Kur'an Yolu) Meal ve Tefsir »
Nâs Suresi
Hakkında
Medine döneminde inmiştir. 6 âyettir. Nâs, insanlar demektir.
Nuzül
Mushaftaki sıralamada yüz ondördüncü ve son, iniş sırasına göre yirmi birinci sûredir. Felak sûresinden sonra, İhlâs sûresinden önce Mekke’de inmiştir. Felak sûresinin Medine’de indiğini söyleyenler Nâs sûresi için de aynı şeyi söylemişlerdir (bk. Şevkânî, V, 620; İbn Âşûr, XXX, 631).
Konusu
Sûrede sinsice kötülüğe sürükleyen cinlerin ve insanların şerrinden Allah’a sığınılması öğütlenmektedir.
Fazileti
Nâs Suresi 1. Ayet Tefsiri
Ayet
قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِۙ
﴿١﴾
Meal (Kur'an Yolu)
﴾1-6﴿
De ki: “Cinlerden olsun insanlardan olsun, insanların kalplerine vesvese sokan sinsi şeytanın şerrinden insanların rabbine, insanların mâlik ve hâkimine, insanların mâbuduna sığınırım!”
Tefsir (Kur'an Yolu)
Allah Teâlâ insanları yaratıp maddî ve mânevî nimetleriyle hem bedenen hem de ruhen beslediği, yetiştirdiği, eğittiği için kendi zâtını rab ismiyle anmıştır. Râgıb el-İsfahânî, “mâlik ve hâkim” diye çevirdiğimiz 2. âyetteki melik kelimesini özetle şöyle açıklar: Melik, emir ve yasaklarla insan topluluğunu yöneten kişidir. Bu kelime özellikle akıllı varlıkları yöneten için kullanılır; meselâ “insanların meliki” denir, “eşyanın meliki” denmez (Müfredâtü’l-Kur’ân, “mlk” md.). Yönetilen bütün insanlar olunca kanunlarıyla, buyruk ve yasaklarıyla onların yöneticisi, mâlik ve hâkimi de Allah’tan başkası değildir. “Mâbud” diye çevirdiğimiz ilâhtan maksat da sadece kendisi ibadete lâyık olan Allah’tır (ilâh hakkında bilgi için bk. Kur’an Yolu, Bakara 2/163). Allah Teâlâ bütün mahlûkatın rabbi olduğu halde burada üç âyette de, “insanlar”ın tekrarlanarak vurgulanması, onların mahlûkatın en üstünü ve en şereflisi olduğuna işarettir. Ayrıca dünyada insanları yöneten hükümdarlar, krallar ve bunları tanrı sayıp tapan kavimler geçmişte görülmüştür, bugün de farklı boyut ve tezahürlerde görülebilmektedir. Bu sebeple sûrede insanların rablerinin de, hükümdarlarının da, ilâhlarının da sadece Allah olduğuna ve yalnızca O’na sığınmak, O’na tapmak, O’nun hükümranlığını tanımak gerektiğine dikkat çekilmiştir.
“Şeytan” diye çevirdiğimiz vesvâs kelimesi, vesveseden türemiş, aşırılık ifade eden bir sıfat olup “çokça vesvese veren” demektir. Vesvese “şüphe, tereddüt, kuruntu, gizli söz, kişinin içinden geçen düşünce” demektir; terim olarak, “zihinde irade dışı beliren ve kişiyi kötü ya da faydasız bir düşünce ve davranışa sürükleyen kaynağı belirsiz fikir, şüphe ve kuruntu” anlamına gelir. Bir kimseye böyle bir düşünceyi telkin etmeye de “vesvese vermek” denir. Vesvese genel olarak insanı kötü, din ve ahlâk dışı davranışlara yönelten bir iç itilme olarak hissedilir. Bu anlamdaki vesvesenin kaynağı şeytandır. Nitekim birçok âyette şeytanın insana vesvese verdiği ifade edilmiştir (meselâ bk. A‘râf 7/20; Tâhâ 20/120). Kötülük sembolü olan şeytan, gerçek bir varlığa sahip olmakla birlikte onun insan üzerindeki etkisini psikolojik yolla gerçekleştirdiği düşünülmektedir (geniş bilgi için bk. Hayati Hökelekli, “Vesvese”, İFAV Ans., IV, 458). Vesvesenin bir diğer kaynağı ise kişinin nefsidir; Kaf sûresinin 16. âyeti de bunu ifade etmektedir.
Vesvâs kelimesi hem insanlara vesvese veren görünmez şeytanı hem de insanları yoldan çıkarmak ve onlara kötülük yaptırmak için gizlice tuzak kuran insan şeytanlarını, şeytan karakterli insanları ifade eder. “Sinsi” diye tercüme ettiğimiz hannâs kelimesi ise “gizli hareket eden ve geride kalmayı âdet haline getiren” anlamında bir sıfattır.
Sûrede cin ve insan şerrinden Allah’a sığınmayı isteyen buyruk, bizce belirsiz bir kaynaktan veya içimizden gelen arzu, duygu ve düşünceler karşısında uyanık olmayı, bunları akıl, vicdan ve dinî değerler süzgecinden geçirmeyi de içermektedir.
Son âyet-i kerîmeden de anlaşıldığı üzere insanları aldatmaya ve doğru yoldan saptırmaya çalışan iki tür şeytan vardır: Birincisi cin şeytanlarıdır ki bunlar insanların içine vesvese düşürerek onları yanlış yola sürüklemek isterler. Her insanın, kendisini kötülüklere sürüklemeye, kötü işleri onun gözünde güzel göstermeye çalışan bir şeytanı vardır. Nitekim Hz. Peygamber, her insanın kendine ait bir cini (şeytanı) bulunduğunu bildirmiştir (Dârimî, “Rikak”, 25; Müsned, I, 385). Başka bir hadiste de “Şeytan âdemoğlunun kan damarlarında dolaşır” buyurulur (bk. Buhârî, “Ahkâm”, 21). İnsanları doğru yoldan saptıran diğer şeytan ise insan şeytanlarıdır. Bunlar, gerçeklik ve değer ölçülerini kaybetmiş, kendilerini nefsânî haz ve arzuların akıntısına kaptırmış, bu mânada şeytanın esiri olmuş, temiz fıtratını kirletmiş, görünmeyen şeytanlar gibi kötülük ve sapkınlık davetçisi olmuş insanlardır.
Kur'an Yolu
Türkçe Meal ve
Tefsir
Nâs Sûresi
Rahmân ve Rahîm
olan Allah´ın adıyla
Nüzûl
Mushaftaki
sıralamada yüz ondördüncü ve son, iniş sırasına göre yirmi birinci sûredir.
Felak sûresinden sonra, İhlâs sûresinden önce Mekke’de inmiştir. Felak
sûresinin Medine’de indiğini söyleyenler Nâs sûresi için de aynı şeyi
söylemişlerdir (bk. Şevkânî, V, 620; İbn Aşûr, XXX,631).
Adı/Ayet Sayısı
Sûre adını ilk
âyetinde geçen ve “insanlar” anlamına gelen nâs kelimesinden almıştır.
Ayrıca “Kul eûzû bi rabbi’n-nâs” ve Felak sûresiyle birlikte “Muavvizeteyn,
Mukaşkışeteyn” adlarıyla da anılmaktadır.
Ayet
De ki: "Cinlerden ve insanlardan; insanların kalplerine vesvese veren sinsi
vesvesecinin kötülüğünden, insanların Rabbine, insanların Melik'ine,
insanların İlah'ına sığınırım."
﴾1-6﴿
Tefsir
Allah Teâlâ
insanları yaratıp maddî ve mânevî nimetleriyle hem bedenen hem de ruhen
beslediği, yetiştirdiği, eğittiği için kendi zâtını rab ismiyle anmıştır.
Râgıb el-İsfahânî, “mâlik ve hâkim” diye çevirdiğimiz 2. âyetteki melik
kelimesini özetle şöyle açıklar: Melik, emîr ve yasaklarla insan topluluğunu
yöneten kişidir. Bu kelime özellikle akıllı varlıkları yöneten için
kullanılır; meselâ “insanların meliki” denir, “eşyanın meliki” denmez
(Müfredâtü’l-Kur’ân, “mlk” md.). Yönetilen bütün insanlar olunca
kanunlarıyla, buyruk ve yasaklarıyla onların yöneticisi, mâlik ve
hâkimi de
Allah’tan başkası değildir. “Mâbud” diye çevirdiğimiz ilâhtan maksat da
sadece kendisi ibadete lâyık olan Allah’tır (ilâh hakkında bilgi için bk.
Bakara 2/163). Allah Teâlâ bütün mahlûkatın rabbi olduğu halde burada üç
âyette de, “insanlar”ın tekrarlanarak vurgulanması, onların mahlûkatın en
üstünü ve en şereflisi olduğuna işarettir. Ayrıca dünyada insanları yöneten
hükümdarlar, krallar ve bunları tanrı sayıp tapan kavimler geçmişte
görülmüştür, bugün de farklı boyut ve tezahürlerde görülebilmektedir. Bu
sebeple sûrede insanların rablerinin de, hükümdarlarının da, ilâhlarının da
sadece Allah olduğuna ve yalnızca O’na sığınmak, O’na tapmak, O’nun
hükümranlığını tanımak gerektiğine dikkat çekilmiştir. “Şeytan” diye
çevirdiğimiz vesvâs kelimesi, vesveseden türemiş, aşırılık ifade eden bir
sıfat olup “çokça vesvese veren” demektir. Vesvese “şüphe, tereddüt,
kuruntu, gizli söz, kişinin içinden geçen düşünce” demektir; terim olarak,
“zihinde irade dışı beliren ve kişiyi kötü ya da faydasız bir düşünce ve
davranışa sürükleyen kaynağı belirsiz fikir, şüphe ve kuruntu” anlamına
gelir. Bir kimseye böyle bir düşünceyi telkin etmeye de “vesvese vermek”
denir. Vesvese genel olarak insanı kötü, din ve ahlâk dışı davranışlara
yönelten bir iç itilme olarak hissedilir. Bu anlamdaki vesvesenin kaynağı
şeytandır. Nitekim birçok âyette şeytanın insana vesvese verdiği ifade
edilmiştir (meselâ bk. A‘râf 7/20; Tâhâ 20/120). Kötülük sembolü olan
şeytan, gerçek bir varlığa sahip olmakla birlikte onun insan üzerindeki
etkisini psikolojik yolla gerçekleştirdiği düşünülmektedir (geniş bilgi için
bk. Hayati Hökelekli, “Vesvese”, İFAV Ans., IV, 458). Vesvesenin bir diğer
kaynağı ise kişinin nefsidir; Kaf sûresinin
âyeti de bunu
ifade etmektedir. Vesvâs kelimesi hem insanlara vesvese veren görünmez
şeytanı hem de insanları yoldan çıkarmak ve onlara kötülük yaptırmak için
gizlice tuzak kuran insan şeytanlarını, şeytan karakterli insanları ifade
eder. “Sinsi” diye tercüme ettiğimiz hannâs kelimesi ise “gizli hareket eden
ve geride kalmayı âdet haline getiren” anlamında bir
sıfattır. Sûrede cin
ve insan şerrinden Allah’a sığınmayı isteyen buyruk, bizce belirsiz bir
kaynaktan veya içimizden gelen arzu, duygu ve düşünceler karşısında uyanık
olmayı, bunları akıl, vicdan ve dinî değerler süzgecinden geçirmeyi de
içermektedir. Son âyet-i kerîmeden de anlaşıldığı üzere insanları aldatmaya ve
doğru yoldan saptırmaya çalışan iki tür şeytan vardır: Birincisi cin
şeytanlarıdır ki bunlar insanların içine vesvese düşürerek onları yanlış yola
sürüklemek isterler. Her insanın, kendisini kötülüklere sürüklemeye, kötü işleri
onun gözünde güzel göstermeye çalışan bir şeytanı vardır. Nitekim Hz. Peygamber,
her insanın kendine ait bir cini (şeytanı) bulunduğunu bildirmiştir (Dârimî,
“Rikak”, 25; Müsned, I, 385). Başka bir hadiste de “Şeytan âdemoğlunun kan
damarlarında dolaşır” buyurulur (bk. Buhârî, “Ahkâm”, 21). İnsanları doğru
yoldan saptıran diğer şeytan ise insan şeytanlarıdır. Bunlar, gerçeklik ve değer
ölçülerini kaybetmiş, kendilerini nefsânî haz ve arzuların akıntısına kaptırmış,
bu mânada şeytanın esiri olmuş insanlardır. Bunlar insana çoğu zaman sureti
haktan görünerek yaklaşır ve insanı sonu hüsranla biten davranışlara
yöneltirler. “Ey rabbimiz! Bize bu dünyada da nimet, güzellik ve iyilik ver,
öteki dünyada da nimet, güzellik ve iyilik ver” (Bakara 2/201). “Orada onların
duaları, ‘Sen bütün noksan sıfatlardan uzaksın Allah’ım!’, karşılıklı iyi
dilekleri de ‘selâm’ şeklinde olacaktır. Duaları ise ‘Alemlerin rabbi olan
Allah’a hamdolsun’ diyerek son bulur” (Yûnus 10/10). Yüce kelâmının tefsiri için
ortaya konan bu mütevazi çalışmanın tamamlanmasına muvaffak kıldığından dolayı
Cenab-ı Allah’a hamdediyor, kusurlarımızı bağışlaması için engin rahmetine
sığınıyor, bu eseri yararlı ve feyizli kılmasını niyaz ediyoruz.
Tefhimu’l-Kur’an [Kur’an’ın Anlamı ve Tefsiri] - Seyyid Ebu’l-A’la el-Mevdudi. TEFHİMÜ-L KUR'AN'DAN Nâs Suresi 1 . Ayet ve Tefsiri
De ki: İnsanların Rabbine sığınırım,
(قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ١ )
[سُورَةُ النَّاسِ: 1]
(قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ١ )
An-Nas ( Mankind ): 1
Kur'an-ı Kerim'in İngilizcesi Cevriyazımı - English (Transliteration) of the Holy Quran - اللغة الإنجليزية (الترجمة الصوتية) للقرآن الكريم Qul aAAoothu birabbi annas
İngilizce Sahih Uluslararası Dil - English Sahih International Language - صحيح اللغة الإنجليزية العالمية Say, "I seek refuge in the Lord of mankind,
İngilizce (Yousif Ali) - English (Yousif Ali) - اللغة الإنجليزية (يوسف علي) Say: I seek refuge with the Lord and Cherisher of Mankind,
İngilizce (Muhammad Marmaduke Pickthall) - English (Muhammad Marmaduke Pickthall) - اللغة الإنجليزية (محمد مرمدوق بيكثال) Say: I seek refuge in the Lord of mankind,
English: Maududi; [Abul Ala Maududi]
English - Tafheem -Maududi : قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
(114:1) Say: 'I seek refuge with the Lord of mankind;
Kurdish: تهفسیری ئاسان; [Burhan Muhammad-Amin]
كوردى - برهان محمد أمين : ئهی محمد صلی الله علیه وسلم ئهی ئیماندار بڵێ پهنا دهگرم به پهروهردگاری خهڵکی
Urdu: جالندہری; [Fateh Muhammad Jalandhry]
اردو - جالندربرى : کہو کہ میں لوگوں کے پروردگار کی پناہ مانگتا ہوں
Italiano - Piccardo : Di’ “Mi rifugio nel Signore degli uomini
Bosnian: Korkut; [Besim Korkut]
Bosanski - Korkut : Reci "Tražim zaštitu Gospodara ljudi
Swedish: Bernström; [Knut Bernström]
Swedish - Bernström : SÄG "Jag söker skydd hos människornas Herre
Indonesian: Bahasa Indonesia; [Indonesian Ministry of Religious Affairs]
Indonesia - Bahasa Indonesia : Katakanlah "Aku berlindung kepada Tuhan yang memelihara dan menguasai manusia
Indonesian: Tafsir Jalalayn; [Jalal ad-Din al-Mahalli and Jalal ad-Din as-Suyuti]
Indonesia - Tafsir Jalalayn : قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
(Katakanlah, "Aku berlindung kepada Rabb manusia) Yang menciptakan dan Yang memiliki mereka; di sini manusia disebutkan secara khusus sebagai penghormatan buat mereka; dan sekaligus untuk menyesuaikan dengan pengertian Isti'adzah dari kejahatan yang menggoda hati mereka.
Bengali: মুহিউদ্দীন খান; [Muhiuddin Khan]
বাংলা ভাষা - মুহিউদ্দীন খান : বলুন আমি আশ্রয় গ্রহণ করিতেছি মানুষের পালনকর্তার
Tamil: ஜான் டிரஸ்ட்; [Jan Turst Foundation]
தமிழ் - ஜான் டிரஸ்ட் : நபியே நீர் கூறுவீராக மனிதர்களின் இறைவனிடத்தில் நான் காவல் தேடுகிறேன்
(Katakanlah, "Aku berlindung kepada Rabb manusia) Yang menciptakan dan Yang memiliki mereka; di sini manusia disebutkan secara khusus sebagai penghormatan buat mereka; dan sekaligus untuk menyesuaikan dengan pengertian Isti'adzah dari kejahatan yang menggoda hati mereka.