التَّفْسِيرُ المُيَسَّرُ: Arabic: تفسير المیسر; [King Fahad Quran Complex]
عربى - التفسير الميسر : أقسم الله سبحانه بيوم الحساب والجزاء، وأقسم بالنفس المؤمنة التقية التي تلوم صاحبها على ترك الطاعات وفِعْل الموبقات، أن الناس يبعثون. أيظنُّ هذا الإنسان الكافر أن لن نقدر على جَمْع عظامه بعد تفرقها؟ بلى سنجمعها، قادرين على أن نجعل أصابعه أو أنامله -بعد جمعها وتأليفها- خَلْقًا سويًّا، كما كانت قبل الموت.
الْقُرْآنُ تَدَبُّرٌ وَعَمَلٌ
الْمُخْتَصَرُ فِي تَفْسِيرِ الْقُرْآنِ الْكَرِيمِ
السعدى : لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
ليست { لا }[ها] هنا نافية، [ولا زائدة] وإنما أتي بها للاستفتاح والاهتمام بما بعدها، ولكثرة الإتيان بها مع اليمين، لا يستغرب الاستفتاح بها، وإن لم تكن في الأصل موضوعة للاستفتاح.
فالمقسم به في هذا الموضع، هو المقسم عليه، وهو البعث بعد الموت، وقيام الناس من قبورهم، ثم وقوفهم ينتظرون ما يحكم به الرب عليهم.
1- سورة «القيامة» من السور المكية الخالصة، وتعتبر من السور التي كان نزولها في أوائل العهد المكي، فهي السورة الحادية والثلاثون في ترتيب النزول، وكان نزولها بعد سورة (القارعة) وقبل سورة (الهمزة) . أما ترتيبها في المصحف فهي السورة الخامسة والسبعون.
وعدد آياتها أربعون آية في المصحف الكوفي، وتسع وثلاثون في غيره.
2- والسورة الكريمة زاخرة بالحديث عن أهوال يوم القيامة، وعن أحوال الناس فيه:
كما أنها تتحدث عن إمكانية البعث، وعن حتمية وقوعه: أَيَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً. أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى. ثُمَّ كانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى. فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثى. أَلَيْسَ ذلِكَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى؟.
ولقد روى عن عمر بن الخطاب- رضى الله عنه- أنه قال: من سأل عن يوم القيامة، أو أراد أن يعرف حقيقة وقوعه، فليقرأ هذه السورة.
افتتح الله - تعالى - هذه السورة الكريمة بقوله - تعالى - : ( لاَ أُقْسِمُ بِيَوْمِ القيامة ) .
وللعلماء فى مثل هذا التركيب أقوال منها : أن حرف " لا " هنا جئ به ، لقصد المبالغة فى تأكيد القسم ، كما فى قولهم : لا والله .
قال الآلوسى : إدخال " لا " النافية صورة على فعل القسم ، مستفيض فى كلامهم وأشعارهم .
ومنه قول امرئ القيس : لا وأبيك يا بنة العامرى . . يعنى : وأبيك .
ثم قال : وملخص ما ذهب إليه جار الله فى ذلك ، أن " لا " هذه ، إذا وقعت فى خلال الكلام كقوله - تعالى - ( فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ ) فهى صلة تزاد لتأكيد القسم ، مثلها فى قوله - تعالى - : ( لِّئَلاَّ يَعْلَمَ أَهْلُ الكتاب ) لتأكيد العلم . .
ومنها : أن " لا " هنا ، جئ بها لنفى ورد كلام المشركين المنكرين ليوم القيامة فكأنه - تعالى - يقول : لا ، ليس الأمر كما زعموا ، ثم قال : أقسم بيوم القيامة الذى يبعث فيه الخلق للجزاء .
قال القرطبى : وذلك كقولهم : لا والله لا أفعل . فلا هنا رد لكلام قد مضى ، وذلك كقولك : لا والله إن القيامة لحق ، كأنك أكذبت قوما أنكروها . .
ومنها : أن " لا " فى هذا التركيب وأمثاله على حقيقتها للنفى ، والمعنى لا أقسم بيوم القيامة ولا بغيره ، على أن البعث حق ، فإن المسألة أوضح من أن تحتاج إلى قسم .
وقد رجح بعض العلماء القول الأول فقال : وصيغة لا أقسم ، صيغة قسم ، أدخل حرف النفى على فعل " أقسم " لقصد المبالغة فى تحقيق حرمة المقسم به ، بحيث يوهم للسامع أن المتكلم يهم أن يقسم به ، ثم يترك القسم مخافة الحنث بالمقسم به فيقول : لا أقسم به ، أى : ولا أقسم بأعز منه عندى . وذلك كنانية عن تأكيد القسم .
البغوى : لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
مكية
( لا أقسم بيوم القيامة ) قرأ القواس عن ابن كثير : " لأقسم " الحرف الأول بلا ألف قبل الهمزة .
ابن كثير : لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
تفسير سورة القيامة وهي مكية .
قد تقدم غير مرة أن المقسم عليه إذا كان منتفيا ، جاز الإتيان بلا قبل القسم لتأكيد النفي . والمقسوم عليه هاهنا هو إثبات الميعاد ، والرد على ما يزعمه الجهلة من العباد من عدم بعث الأجساد ; ولهذا قال تعالى : ( لا أقسم بيوم القيامة ولا أقسم بالنفس اللوامة ) قال الحسن : أقسم بيوم القيامة ولم يقسم بالنفس اللوامة . وقال قتادة : بل أقسم بهما جميعا . هكذا حكاه ابن أبي حاتم . وقد حكى ابن جرير ، عن الحسن والأعرج أنهما قرآ : " لأقسم [ بيوم القيامة ] " ، وهذا يوجه قول الحسن ; لأنه أثبت القسم بيوم القيامة ونفى القسم بالنفس اللوامة . والصحيح أنه أقسم بهما جميعا كما قاله قتادة رحمه الله ، وهو المروي عن ابن عباس وسعيد بن جبير ، واختاره ابن جرير .
فأما يوم القيامة فمعروف ، وأما النفس اللوامة ، فقال قرة بن خالد ، عن الحسن البصري في هذه الآية : إن المؤمن - والله - ما نراه إلا يلوم نفسه : ما أردت بكلمتي ؟ ما أردت بأكلتي ؟ ما أردت بحديث نفسي ؟ وإن الفاجر يمضي قدما ما يعاتب نفسه .
القرطبى : لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
سورة القيامة
مكية ، وهي تسع وثلاثون آية
بسم الله الرحمن الرحيم
لا أقسم بيوم القيامة
قوله تعالى : لا أقسم بيوم القيامة قيل : إن " لا " صلة ، وجاز وقوعها في أول السورة ; لأن القرآن متصل بعضه ببعض ، فهو في حكم كلام واحد ; ولهذا قد يذكر الشيء في سورة ويجيء جوابه في سورة أخرى ; كقوله تعالى : وقالوا يا أيها الذي نزل عليه الذكر إنك لمجنون . وجوابه في سورة أخرى : ما أنت بنعمة ربك بمجنون . ومعنى الكلام : أقسم بيوم القيامة ; قاله ابن عباس وابن جبير وأبو عبيدة ; ومثله قول الشاعر :
تذكرت ليلى فاعترتني صبابة فكاد صميم القلب لا يتقطع
وحكى أبو الليث السمرقندي : أجمع المفسرون أن معنى لا أقسم : أقسم . واختلفوا في تفسير : لا قال بعضهم : لا زيادة في الكلام للزينة ، ويجري في كلام العرب زيادة لا كما قال في آية أخرى : قال ما منعك ألا تسجد . يعني أن تسجد ، وقال بعضهم : " لا " رد لكلامهم حيث أنكروا البعث ، فقال : ليس الأمر كما زعمتم .
قلت : وهذا قول الفراء ; قال الفراء : وكثير من النحويين يقولون ( لا ) صلة ، ولا يجوز أن يبدأ بجحد ثم يجعل صلة ; لأن هذا لو كان كذلك لم يعرف خبر فيه جحد من خبر لا جحد فيه ، ولكن القرآن جاء بالرد على الذين أنكروا البعث والجنة والنار ، فجاء الإقسام بالرد عليهم في كثير من الكلام المبتدأ منه وغير المبتدأ وذلك كقولهم لا والله لا أفعل ف ( لا ) رد لكلام قد مضى ، وذلك كقولك : لا والله إن القيامة لحق ، كأنك أكذبت قوما أنكروه . وأنشد غير الفراء لامرئ القيس :
فلا وأبيك ابنة العامري لا يدعي القوم أني أفر
وقال غوية بن سلمى :
ألا نادت أمامة باحتمال لتحزنني فلا بك ما أبالي
وفائدتها توكيد القسم في الرد . قال الفراء : وكان من لا يعرف هذه الجهة يقرأ لأقسم بغير ألف ; كأنها لام تأكيد دخلت على " أقسم " ، وهو صواب ; لأن العرب تقول : لأقسم بالله وهي قراءة الحسن وابن كثير والزهري وابن هرمز بيوم القيامة أي بيوم يقوم الناس فيه لربهم ، ولله - عز وجل - أن يقسم بما شاء .
الطبرى : لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
اختلفت القرّاء في قراءة قوله: ( لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ ) فقرأت ذلك عامة قرّاء الأمصار: ( لا أُقْسِمُ )[لا](4) مفصولة من أقسم، سوى الحسن والأعرج، فإنه ذكر عنهما أنهما كانا يقرآن ذلك ( لأقسِمُ بِيَوْمِ القِيامَةِ ) بمعنى: أقسم بيوم القيامة، ثم أدخلت عليها لام القسم.
والقراءة التي لا أستجيز غيرها في هذا الموضع " لا " مفصولة، أقسم مبتدأة على ما عليه قرّاء الأمصار، لإجماع الحجة من القرّاء عليه.
وقد اختلف الذين قرءوا ذلك على الوجه الذي اخترنا قراءته في تأويله، فقال بعضهم " لا " صلة، وإنما معنى الكلام: أقسم بيوم القيامة.
* ذكر من قال ذلك:
حدثنا أبو هشام الرفاعي، قال: ثنا ابن يمان، قال: ثنا سفيان، عن ابن جريج، عن الحسن بن مسلم بن يناق، عن سعيد بن جُبير ( لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ ) قال: أقسم بيوم القيامة.
حدثنا ابن حميد، قال: ثنا مهران، عن سفيان، عن ابن جريج، عن الحسن بن مسلم، عن سعيد بن جُبير ( لا أُقْسِم ) قال: أقسم.
وقال آخرون منهم: بل دخلت " لا " توكيدًا للكلام.
* ذكر من قال ذلك:
سمعت أبا هشام الرفاعي يقول: سمعت أبا بكر بن عياش يقول: قوله: ( لا أُقْسِمُ ) توكيد للقسم كقوله: لا والله. وقال بعض نحويِّي الكوفة: لا ردّ لكلام قد مضى من كلام المشركين الذين كانوا ينكرون الجنة والنار، ثم ابتدئ القسم، فقيل: أقسم بيوم القيامة، وكان يقول: كلّ يمين قبلها ردّ لكلام، فلا بدّ من تقديم " لا " قبلها، ليفرق بذلك بين اليمين التي تكون جحدًا، واليمين التي تستأنف، ويقول: ألا ترى أنك تقول مبتدئا: والله إن الرسول لحقّ; وإذا قلت: لا والله إن الرسول لحقّ، فكأنك أكذبت قوما أنكروه.
واختلفوا أيضا في ذلك، هل هو قسم أم لا؟ فقال بعضهم: هو قسم أقسم ربنا بيوم القيامة، وبالنفس اللوّامة.
* ذكر من قال ذلك:
حدثنا ابن حميد، قال: ثنا جرير، عن مغيرة، عن أبي الخير بن تميم، عن سعيد بن جبير، قال: قال لي ابن عباس: ممن أنت ؟ فقلت: من أهل العراق، فقال: أيهم ؟ فقلت: من بني أسد، فقال: من حريبهم (5) ، أو ممن أنعم الله عليهم ؟ فقلت: لا بل ممن أنعم الله عليهم، فقال لي: سل، فقلت: لا أقسم بيوم القيامة، فقال: يقسم ربك بما شاء من خلقه.
-----------------
الهوامش :
(4)( لا ) زيادة يقتضيها المعنى
(5) لعل المراد بالحريب هنا: الفقير المحروب، أي: الذي ذهب ماله.
ابن عاشور : لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ (1)
افتتاح السورة بالقسم مؤذن بأن ما سيذكر بعده أمر مهم لتستشرف به نفس السامع كما تقدم في عدة مواضع من أقسام القرآن .
وكونُ القَسَم بيوم القيامة براعةُ استهلال لأن غرض السورة وصف بيوم القيامة .
وفيه أيضاً كون المقسَم به هو المقسَم على أحواله تنبيهاً على زيادة مكانته عند المُقسِم كقول أبي تمام :
Kur'an-ı Kerim metninin Türkçe Transkripsiyonu - Turkish Transcription of the Holy Quran - النسخ التركي للقرآن الكريم Lâ uksimu biyevmi-lkiyâme(ti)
Turkish translation of Diyanet Vakfı Meali - Diyanet Vakfı Meali الترجمة التركية Kıyamet gününe yemin ederim.
Turkish translation of Diyanet İşleri Meali (Eski) - Diyanet İşleri Meali (Eski) الترجمة التركية Kıyamet gününe yemin ederim.
Turkish translation of Diyanet İşleri Meali (Yeni) - Diyanet İşleri Meali (Yeni) الترجمة التركية Kıyamet gününe yemin ederim.
Kur'an-ı Kerim Tefsiri » (Kur'an Yolu) Meal ve Tefsir »
Kıyâmet Suresi
Hakkında
Mekke döneminde inmiştir. 40 âyettir. Sûre, adını birinci âyetteki “el-Kıyâme”kelimesinden almıştır. Sûrede başlıca, öldükten sonra dirilme ve ceza, ölümsırasında insanın durumu ve kâfirlerin ahirette karşılaşacağı zorluklar konuedilmektedir
Nuzül
Mushaftaki sıralamada yetmiş beşinci, iniş sırasına göre otuz birinci sûredir. Karia sûresinden sonra, Hümeze sûresinden önce Mekke’de inmiştir.
Konusu
Allah’ın insanları yeniden diriltmeye muktedir olduğunu bildiren âyetlerle başlayan sûrede ağırlıklı olarak kıyamet koparken evrende meydana gelecek olaylar, ölmek üzere olan insanın halleri, öldükten sonra dirilme ve hesap konuları ile inkârcıların âhirette karşılaşacağı zorluklar, mutlu ve mutsuz insanların halleri ele alınmaktadır. Sûrede ayrıca vahiy esnasında Hz. Peygamber’in Cebrâil’den aldığı vahyi hâfızasına yerleştirmek için gösterdiği gayret, Allah Teâlâ’nın bu konudaki uyarıları ve âhiretin varlığını ispatlayan deliller üzerinde durulmuştur.
Fazileti
Kıyâmet Suresi 1. Ayet Tefsiri
Ayet
لَٓا اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ
﴿١﴾
Meal (Kur'an Yolu)
﴾1﴿
Sandıkları gibi değil, kıyamet gününe yemin ederim!
Tefsir (Kur'an Yolu)
Yüce Allah’ın Kur’an’da herhangi bir konuyu yemin ederek zikretmesi o konunun ve üstüne yemin edilen şeyin önemine işaret eder. Burada da korkunç manzaralarla dolu kıyamet gününe ve kendini kınayan, sorgulayan nefse dikkat çekilmiştir.
Kur’an-ı Kerîm’de kıyametin geleceğinden kuşku duyulmaması gerektiğini belirten ve kıyametle ilgili durumları açıklayan pek çok âyet vardır. Müslüman için önemli olan kıyametin ne zaman kopacağını, dolayısıyla âhiret hayatının ne zaman başlayacağını bilmek değil, kıyametin kopmasıyla başlayacak olan ebedî hayata inanmak ve ona gerektiği şekilde hazırlanmaktır. İslâm inancına göre sûra ilk üflendiğinde bütün canlılar ölecek; kabir hayatı veya berzah denilen ve ölümle kıyametin kopması arasındaki dönemi kapsayan sürecin dolması ve kıyametin kopmasından bir süre sonra sûra ikinci defa üflenince, insanlar yeniden diriltilerek yattıkları yerlerden kalkıp mahşerde toplanacaklardır. Arkasından hesaba çekilip yargılanma, amel defterlerinin ortaya konması, mîzan yani iyilik ve kötülüklerin tartılması, değerlendirilmesi gibi âhiret halleri denilen aşamalar gerçekleştikten sonra cennetlikler ve cehennemlikler belli olacak, sırat köprüsünden geçebilenler cennete kavuşurken geçemeyenler cehennemi boylayacaklardır.
Sözlükte nefs (nefis), “bir şeyin kendisi ve hakikati, benlik, can, ruh, kalp, insandaki mânevî güç, kan” gibi anlamlara gelmektedir, Kur’an-ı Kerîm’de nefis, insanı, insanın şahsını, varlık bütünlüğünü, kişiliğini ifade eder (meselâ bk. Bakara 2/233; Âl-i İmrân 3/25, 30; En‘âm 6/70, 151). Ancak zamanla İslâm düşüncesinde “nefis” kelimesi daha özel olarak iki anlamda kullanılmıştır: 1. Nefis, insandaki istekler, arzular, güdüler, dürtüler ve duygular bütünüdür. Uygun eğitim almamış insanda ortaya çıkan kötü huy ve özellikler buradan kaynaklanır. 2. İnsanın hakikati ve kendisi. Gazzâlî, bu anlamda nefsin kalp, ruh ve akılla eş anlamlı olduğunu belirtir (İhyâ, III, 3-5).
İnsan nefsi iki temel özelliğe sahiptir: a) Nefis dinamiktir, kendi kendisini dengeleyici bir sistemdir ve onda zıt eğilimlerin meydana getirdiği psikolojik bir gerginlik ortamı vardır. Bu gerginlikler davranışlarda güdüleyici bir sistem olarak rol oynarlar. Kur’an’da muhtelif âyetlerde nefsin bu özelliğine işaret edilmektedir (meselâ bk. Şems 91/7-10; Tîn 95/4). b) Nefiste gelişme ve olgunlaşma gücü vardır. İlkel haliyle nefis, içgüdüsel isteklerin baskın olduğu, dolayısıyla ahlâkî ölçülere uyum sağlamakta zorlandığı için kötülüğe yatkındır. Bu özellikteki nefis derecesine nefs-i emmâre denilir (nefis hakkında bk. Nisâ 4/1). Mutasavvıflar, nefsin mertebelerini ve hallerini şu şekilde açıklamışlardır: 1. Nefs-i emmâre: Şeytana uyarak şehevî (bedensel, biyolojik) isteklerin, makam ve mevki sahibi olma gibi tutkuların karşılanmasını emreden ve kalbi süflî yönlere çeken kuvvet demektir. 2. Nefs-i levvâme: Bayağı eğilim ve arzulara karşı mücadele eden, işlediği günahlardan dolayı üzülüp kendini kınayan, yargılayan ve düzeltmeye çalışan nefis basamağıdır. 3. Nefs-i mülhime: Hayır ve şerri idrak edebilme melekesine sahip olan nefistir. 4. Nefs-i mutmainne: İman nuruyla tam aydınlanmış, kötü sıfatlardan kurtulup yüce ahlâk ile bezenmiş olan nefistir. Bu dereceye ulaşan nefsin sıkıntı ve gerilimleri son bulmuştur. Bu nefis hem Allah ile hem kullarla hem de kendisiyle barışık olduğu için huzur ve tatmin içerisindedir. 5. Nefs-i zekiyye: Nefsi kirletecek inkâr, cehalet, kötü hisler, yanlış inançlar ve kötü huylardan temizlenmiş; iman, ilim, irfan, iyi hisler, güzel huy ve ilâhî ahlâk gibi takva özellikleriyle terbiye edilmiş nefis demektir. 6. Nefs-i râziye: Kendisi ve başkaları hakkında Allah’ın hayır veya şer olarak takdir ettiği hükümlere tereddütsüz rıza gösterip teslim olan nefsin makamıdır. 7. Nefs-i marziyye: Allah ile kul arasında karşılıklı rıza ilişkisinin kurulduğu, kulun Allah’tan, Allah’ın da kuldan razı olduğu makamdır. 8. Nefs-i kâmile: Kişinin ahlâk ve marifette kemale ererek irşad mevkiine yükseldiği makamdır (Konu hakkında bk. Süleyman Uludağ, “Nefis” DİA, XXXII, 526-529; Hayati Hökelekli İFAV Ans., III, 464-466).
Kur'an Yolu
Türkçe Meal ve
Tefsir
Kıyâmet Sûresi
Rahmân ve Rahîm
olan Allah´ın adıyla
Nüzûl
Mushaftaki sıralamada yetmiş beşinci, iniş sırasına göre otuz birinci
sûredir. Karia sûresinden sonra, Hümeze sûresinden önce Mekke’de inmiştir.
Adı/Ayet Sayısı
İlk âyetinde
geçen “kıyâmet” kelimesi sûreye ad olmuştur. Ayrıca “Lâ uksimü” adıyla da
anılmaktadır (İbn Aşûr, XXIX, 336).
Ayet
Kıyamet gününe yemin ederim. (Kusurlarından dolayı kendini) kınayan nefse de
yemin ederim (ki diriltilip hesaba çekileceksiniz).
﴾1-2﴿
Tefsir
Yüce Allah’ın
Kur’an’da herhangi bir konuyu yemin ederek zikretmesi o konunun ve kendisine
yemin edilen şeyin önemine işaret eder. Burada da korkunç manzaralarla dolu
kıyamet gününe ve kendini kınayan, sorgulayan nefse dikkat çekilmiştir.
Kur’ân-ı Kerîm’de kıyametin geleceğinden kuşku duyulmaması gerektiğini
belirten ve kıyametle ilgili durumları açıklayan pek çok âyet vardır.
Müslüman için önemli olan kıyametin ne zaman kopacağını, dolayısıyla âhiret
hayatının ne zaman başlayacağını bilmek değil, onun kopmasıyla başlayacak
olan ebedî hayata inanmak ve ona gerektiği şekilde hazırlanmaktır. İslâm
inancına göre sûra ilk üflendiğinde bütün canlılar ölecek; kabir hayatı veya
berzah denilen ve ölümle kıyametin kopması arasındaki
dönemi kapsayan
sürecin dolması ve kıyametin kopmasından bir süre sonra sûra ikinci defa
üflenince, insanlar yeniden
diriltilerek
yattıkları yerlerden kalkıp mahşerde toplanacaklardır. Arkasından hesaba
çekilip yargılanma, amel defterlerinin ortaya konması, mîzan yani iyilik ve
kötülüklerin tartılması, değerlendirilmesi gibi âhiret halleri denilen
aşamalar gerçekleştikten sonra cennetlikler ve cehennemlikler belli olacak,
sırat köprüsünden geçebilenler cennete kavuşurken geçemeyenler cehennemi
boylayacaklardır. Sözlükte nefs (nefis), “bir şeyin kendisi ve hakikati,
benlik, can, ruh, kalp, insandaki mânevî güç, kan” gibi anlamlara
gelmektedir, Kur’ân-ı Kerîm’de nefis, insanı, insanın ruhî-mânevî varlığını,
kişiliğini ifade eder (meselâ bk. Bakara 2/233; Al- i İmrân 3/25, 30; En‘âm
6/70, 151) . İslâm kaynaklarında nefis iki değişik anlamda kullanılmıştır:
1. Nefis, insandaki istekler, arzular, güdüler, dürtüler ve duygular
bütünüdür. Uygun eğitim almamış insanda ortaya çıkan kötü huy ve özellikler
buradan kaynaklanır. 2. İnsanın hakikati ve kendisi. Gazzâlî, bu anlamda
nefsin kalp, ruh ve akılla eş anlamlı olduğunu belirtir (İhyâ, III, 3-5).
İnsan nefsi iki temel özelliğe sahiptir: a) Nefis dinamiktir, kendi
kendisini dengeleyici bir sistemdir ve onda zıt eğilimlerin meydana
getirdiği psikolojik bir gerginlik ortamı vardır. Bu gerginlikler
davranışlarda güdüleyici bir sistem olarak rol oynarlar. Kur’an’da muhtelif
âyetlerde nefsin bu özelliğine işaret edilmektedir (meselâ bk. Şems 91/7-10;
Tîn 95/4). b) Nefiste gelişme ve olgunlaşma gücü vardır. İlkel haliyle
nefis, içgüdüsel isteklerin baskın olduğu, dolayısıyla ahlâkî ölçülere uyum
sağlamakta zorlandığı için kötülüğe yatkındır. Bu özellikteki nefis
derecesine nefs-i emmâre denilir (nefis hakkında bk. Nisâ 4/1; Hayati
Hökelekli, “Nefis”, İFAV Ans., III, 464-466). Mutasavvıflar, nefsin
mertebelerini ve nefsin hallerini şu şekilde açıklamışlardır: 1. Nefs-i
emmâre: Şeytana uyarak şehevî isteklerin yerine getirilmesini emreden ve
kalbi süflî yönlere çeken kuvvet demektir. 2. Nefs-i levvâme: Şehevî
arzulara karşı
mücadele eden ve işlediği günahlardan dolayı üzülüp kendini kınayan,
yargılayan ve kendisini düzeltmeye çalışan nefis basamağıdır. 3. Nefs-i
mülheme: İlham ve keşfe mazhar, hayır ve şerri idrak edebilme melekesine
sahip olan ve şehevî isteklere karşı direnen nefistir. 4. Nefs-i mutmainne:
İman nuruyla tam aydınlanmış, kötü sıfatlardan kurtulup yüce ahlâk ile
bezenmiş olan nefistir. Bu dereceye ulaşan nefsin çatışmaları yatışmış,
sıkıntı ve gerilimleri son bulmuştur. Bu nefis hem Allah ile hem kullarla
hem de kendisiyle barışık olduğu için huzur ve tatmin içerisindedir. 5.
Nefs-i zekiye: Nefsi kirletecek inkâr, cehalet, kötü hisler, yanlış inançlar
ve kötü huylardan temizlenmiş; iman, ilim, irfan, iyi hisler, güzel huy ve
ilâhî ahlâk gibi takva özellikleriyle terbiye edilip ilâhî tecellilere
mazhar olan nefis demektir. 6. Nefs-i râziye: Kendisi ve başkaları hakkında
–hayır veya şer olarak– tecelli eden ilâhî hükümlere tereddütsüz rıza
gösterip teslim olan nefsin makamıdır. 7. Nefs -i marziyye: Allah ile kul
arasında rızanın müşterek bir vasıf olduğu, kulun Allah’tan, Allah’ın da
kuldan razı olduğu makamdır. 8. Nefs-i kâmile: Kişinin marifet sıfatlarını
kazanarak irşad mevkiine yükseldiği makamdır.
Tefhimu’l-Kur’an [Kur’an’ın Anlamı ve Tefsiri] - Seyyid Ebu’l-A’la el-Mevdudi. TEFHİMÜ-L KUR'AN'DAN Kıyâme Suresi 1 . Ayet ve Tefsiri
Hayır,1 kalkış (kıyamet) gününe and ederim.
1. Bu şekilde sureye başlamakla anlaşılıyor ki, daha önce bir konu vardır ve bu sure, işte o konuya bir reddiye mahiyetinde nazil olmaktadır. Biraz ileride, adı geçen konunun, kıyamet, ahiret ve ahiretteki hayat ile Mekke'lilerin onu inkâr etmeleri ve hatta alaya almaları olduğu kendiliğinden anlaşılmaktadır. Bu uslûb şu örnekle anlaşılabilir: Eğer maksad Allah Rasulü'nün sadakatini vurgulamak olsaydı, o zaman "Allah'a yemin ederim ki Rasul hak üzeredir" veya onlar, eğer Rasul'ün sadakatini inkâr etmekte olsalardı, o zaman: "Hayır, Allah'a yemin ederim ki Rasul hak üzeredir" şeklinde bir başlangıçla bunlara cevap verilirdi. Yani "Sizin dediğinizin doğru olmadığını ve hakikatin böyle olduğunu ben yemin ederek beyan ediyorum" denirdi.
(لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ ١ )
[سُورَةُ القِيَامَةِ: 1]
(لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ ١ )
Al-Qiyamah ( The Resurrection ): 1
Kur'an-ı Kerim'in İngilizcesi Cevriyazımı - English (Transliteration) of the Holy Quran - اللغة الإنجليزية (الترجمة الصوتية) للقرآن الكريم La oqsimu biyawmi alqiyamat
İngilizce Sahih Uluslararası Dil - English Sahih International Language - صحيح اللغة الإنجليزية العالمية I swear by the Day of Resurrection
İngilizce (Yousif Ali) - English (Yousif Ali) - اللغة الإنجليزية (يوسف علي) I do call to witness the Resurrection Day;
İngilizce (Muhammad Marmaduke Pickthall) - English (Muhammad Marmaduke Pickthall) - اللغة الإنجليزية (محمد مرمدوق بيكثال) Nay, I swear by the Day of Resurrection;
English: Maududi; [Abul Ala Maududi]
English - Tafheem -Maududi : لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
(75:1) Nay, *1 I swear by the Day of Resurrection;
*1) To begin the discourse with "Nay" by itself indicates that the Surah was sent down to refute some argument which was already in progress. The theme that follows shows that the argument was about Resurrection and life after death, which the people of Makkah were denying and also mocking at it at the same time. This can be understood by an example. If a person only wants to affirm the truth of the Messenger, he will say: "By God, the Messenger has come with the truth." But if some people might be denying the truth of the Messenger, he in response would rejoin, thus: ' Nay, by God, the Messenger has come with the truth." It would mean: "That which you say is not true. I swear that the truth is this and this."
Kurdish: تهفسیری ئاسان; [Burhan Muhammad-Amin]
كوردى - برهان محمد أمين : سوێند دهخۆم به ڕۆژی قیامهت
Urdu: جالندہری; [Fateh Muhammad Jalandhry]
اردو - جالندربرى : ہم کو روز قیامت کی قسم
Persian: آیتی; [AbdolMohammad Ayati]
فارسى - آیتی : قسم مىخورم به روز قيامت.
Uyghur: محمد صالح; [Muhammad Saleh]
Uyghur - محمد صالح : قىيامەت كۈنى بىلەن قەسەمكى،
French: Hamidullah; [Muhammad Hamidullah]
Français - Hamidullah : Non Je jure par le Jour de la Résurrection
German: Bubenheim & Elyas; [A. S. F. Bubenheim and N. Elyas]
Deutsch - Bubenheim & Elyas : Nein Ich schwöre beim Tag der Auferstehung
Spanish: Cortes; [Julio Cortes ]
Spanish - Cortes : ¡No ¡Juro por el día de la Resurreción
Portuguese: El-Hayek; [Samir El-Hayek ]
Português - El Hayek : Juro pelo Dia da Ressurreição
Эта сура начинается словом ля ‘нет’, которое не использовано здесь как отрицательная частица и не является лишним (заида). Оно служит вступлением для привлечения внимания к последующим откровениям. Подобный оборот часто упоминается при клятвах, и поэтому не удивительно, что сура открывается так, хотя чаще всего это слово не используется для вступления. Аллах поклялся Днем воскресения в подтверждение истинности воскрешения, когда усопшие восстанут из своих могил и соберутся на месте сбора в ожидании приговора своего Господа.
Italian: Piccardo; [Hamza Roberto Piccardo]
Italiano - Piccardo : Lo giuro per il Giorno della Resurrezione
Bosnian: Korkut; [Besim Korkut]
Bosanski - Korkut : Kunem se Danom kada Smak svijeta nastupi
Swedish: Bernström; [Knut Bernström]
Swedish - Bernström : Jag kallar till vittne Uppståndelsens dag
Indonesian: Bahasa Indonesia; [Indonesian Ministry of Religious Affairs]
Indonesia - Bahasa Indonesia : Aku bersumpah demi hari kiamat
Indonesian: Tafsir Jalalayn; [Jalal ad-Din al-Mahalli and Jalal ad-Din as-Suyuti]
Indonesia - Tafsir Jalalayn : لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ
(Aku bersumpah dengan hari kiamat) huruf Laa di sini adalah huruf Zaidah.
Bengali: মুহিউদ্দীন খান; [Muhiuddin Khan]
বাংলা ভাষা - মুহিউদ্দীন খান : আমি শপথ করি কেয়ামত দিবসের
Tamil: ஜான் டிரஸ்ட்; [Jan Turst Foundation]
தமிழ் - ஜான் டிரஸ்ட் : கியாம நாளின் மீது நான் சத்தியம் செய்கின்றேன்
Thai: ภาษาไทย; [King Fahad Quran Complex]
ภาษาไทย - ภาษาไทย : ข้าสาบานต่อวันกิยามะฮฺ
Uzbek: Мухаммад Содик; [Muhammad Sodik Muhammad Yusuf]
Uzbek - Мухаммад Содик : Қиёмат куни билан қасам
Chinese: Ma Jian; [Ma Jian]
中国语文 - Ma Jian : 我以复活日盟誓,
Malay: Basmeih; [Abdullah Muhammad Basmeih]
Melayu - Basmeih : Aku bersumpah dengan Hari Kiamat;
Somali: Abduh; [Mahmud Muhammad Abduh]
Somali - Abduh : Waxaan ku dharaan maalinta qiyaame
Hausa: Gumi; [Abubakar Mahmoud Gumi]
Hausa - Gumi : Bã sai Nã yi rantsuwa da Rãnar ¡iyãma ba
Swahili: Al-Barwani; [Ali Muhsin Al-Barwani]
Swahili - Al-Barwani : Ninaapa kwa Siku ya Kiyama
Albanian: Efendi Nahi; [Hasan Efendi Nahi]
Shqiptar - Efendi Nahi : Betohem në Ditën e Kijametit
Tajik: Оятӣ; [AbdolMohammad Ayati]
tajeki - Оятӣ : Қасам мехӯрам ба рӯзи қиёмат
Malayalam: കാരകുന്ന് & എളയാവൂര്; [Muhammad Karakunnu and Vanidas Elayavoor]
Malayalam - ശൈഖ് മുഹമ്മദ് കാരകുന്ന് : ഉയിര്ത്തെഴുന്നേല്പ് നാളുകൊണ്ട് ഞാന് സത്യം ചെയ്യുന്നു.
(Aku bersumpah dengan hari kiamat) huruf Laa di sini adalah huruf Zaidah.